Ongedwongen bouwen aan tools en connecties: internationale hackathon in Arnhem gaat terug naar root(s)

Geplaatst op 8 april 2026

Door Lisa en Renate

Na een reeks succesvolle mini-hackathons vonden Wikimedianen Annika, Daan, Siebrand en Maarten dat het tijd was voor een grotere, internationale hackathon. Voor de organisatie van dit omvangrijke evenement werd het team uitgebreid met Lisa, die de rol van contactpersoon voor deelnemers op zich nam en de ondersteunende taken coördineerde.

Na bijna een jaar voorbereiding was het zover! Op vrijdag 13 maart ging de Wikimedia Hackathon Norhtwestern Europe 2026 van start in cultureel centrum Rozet in Arnhem. Ruim zeventig deelnemers uit veertien landen verzamelden zich om twee dagen lang samen te coderen, bouwen, ontwikkelen en vooral veel plezier te maken.

Grassroots aanpak

Het organiserende team wilde tijdens de hackathon vooral terug naar de basis: een grassroots aanpak zonder vooropgezette dagplanning, maar met een open structuur waar deelnemers zelf het programma konden bepalen.

“We hebben hiervoor gekozen omdat een omvangrijk programma nadelen met zich meebrengt: minder vrijheid en spontaniteit, meer voorbereiding en coördinatie, en een verschuiving naar ‘consumentisme’ in plaats van participatie.” […] "Door ruimte in het schema te laten, kunnen er mooie dingen ontstaan.”- Siebrand, mede-organisator

En dat is precies wat er gebeurde. Door de open opzet was er ruimte voor spontane ontmoetingen en waardevolle kennisuitwisseling die verder ging dan hacken alleen. Het sterke gemeenschapsgevoel vulde al snel de ruimtes en de ongedwongen sfeer zorgde er onder andere voor dat de deelnemers op beide dagen werden verrast met een mini-concert. Iedereen was geroerd door een pianoconcert van Lucas met daarbij prachtige zang van Ege.

Het open, moderne gebouw van Rozet sloot perfect aan bij de visie van de organisatoren: deelnemers konden in verschillende ruimtes werken zonder het gevoel elkaar uit het oog te verliezen. Bovendien bleek het hele Rozet-team, van beveiliging tot IT, heel flexibel en meedenkend in het laten slagen van dit evenement.

Tussen de deelnemers ontstond een spontane culturele uitwisseling in de vorm van meegebrachte lekkernijen uit allerlei landen. Naast de vertrouwde stroopwafels was er een tafel vol lekkernijen waar gretig van werd gesnoept. Sommigen vroegen zich af of er in Groot-Brittannië nog iets aan zoetigheid te vinden zou zijn, nadat een Britse deelnemer een indrukwekkende voorraad snoep, koek en chocola had meegenomen.

Projecten

De deelnemers waren natuurlijk vooral gekomen om te hacken en coderen. Er werd onder meer gewerkt aan het verbeteren van Wikiportret, het updaten van Pywikibot naar 11.1 en het optimaliseren van de Wikimedia Commons embedding mogelijkheden. Een ontwikkeling die direct geïmplementeerd werd op de Nederlandstalige Wikipedia was SensitiveViewer: een tool die expliciete afbeeldingen automatisch vervaagt totdat de gebruiker er bewust op klikt om ze scherp te krijgen.

Hacken en coderen maakt hongerig, dus gelukkig was er naast al het snoepgoed op beide dagen ook een heerlijke lunch en diner. Aan lange, sfeervol verlichte tafels werd er gelachen, gepraat en heerlijk gegeten. Dit was ook het moment dat een aantal deelnemers zich boog over de puzzel die ontwerper Hay in het hackathonlogo had verstopt. De code werd uiteindelijk rond middernacht gekraakt en op de laatste dag tijdens de showcase gepresenteerd.

Meer dan coderen

Zowel de deelnemers als de organisatie kijken met plezier terug op het hackathonweekend, en dat is waar de organisatoren het uiteindelijk om te doen was.

“Ik ben ervan overtuigd dat de immateriële aspecten het belangrijkst zijn: de contacten die we leggen, de positieve energie die we mee naar huis nemen en de motivatie die ons verbonden houdt met het grotere geheel. Ik organiseer deze evenementen om de vrienden te ontmoeten die ik, in de meer dan twintig jaar dat ik deel uitmaak van de Wikimedia-beweging, zo dierbaar ben gaan vinden – en om ervoor te zorgen dat de vrienden die ik nog niet heb ontmoet, diezelfde warmte kunnen ervaren.” - Siebrand